قرعهی قسمت؛ شرح غزلی از حافظ با توجه به داستان خلقت آدم در مرصادالعباد
حافظ غزلی با مطلع «در ازل پرتــو حـسنت ز تجــلي دم زد/ عشق پيدا شد و آتش بـه همه عالم زد» را بیکم و کاست، به تأثیر از داستان خلقت آدم در مرصادالعباد نجمالدین رازی سروده است. نشانهها و مشابهتهای ساختاری و زبانی که در سراسر غزل مشاهده میشود، این نظریه را استحکام میبخشد. فضای یکدست صوفیانهی غزل، حاکی از آن است که متعلق به دورهی خانقاهنشینی حافظ و علاقهی او به نظریهپردازیهای عرفانی است.